Laponski pas

Laponski pas jeste rasa psa poreklom sa severa Evrope, tradicionalno uzgajana od strane naroda Sami, koji se još drugačije nazivaju Laponci, narod nomadskih stočara, koji naseljava severnu Finsku, istočnu Švedsku i Norvešku i krajnji severo-zapad Rusije. Postoje dva tipa laponskog psa, švedski laponski pas i finski laponski pas, mnogi naučnici ih smatraju odvojenim rasama, dok određeni broj istih ove pse smatra varijetetima jedne istovetne rase, razlika je jedino u boji krzna. Ostale karakteristike - kao ponašanje, narav, navike i telesna građa potpuno su isti.

laponskipas03laponskipas01 Na slici levo nalazi se švedski laponski pas, na slici desno je finski laponski pas u svojim brojnim formama, telesne karakteristike su potpuno iste kod švedskog i finskog laponskog psa
Visina mužjaka iznosi 46-53cm, a ženki 41-47cm.
Telesna težina za jedinke oba pola iznosi 15-25kg.
Životni vek je 10-ak godina.
Veličina legla je 4-7 štenaca.
Dlaka je gusta i dvoslojna.
Boja dlake švedskog laponskog psa je crna do boje džigerice.
Boja dlake finskog laponskog psa varira, od crne sa paležom, do prljavo bele itd.

Laponski psi važe za životinje ipak omanje građe. Lobanja je delimično izdužena i široka, uši su uspravljene, rep je povijen preko leđa, telo je kratko, široko i zdepasto. Dlaka je gusta i dvoslojna sa gustim slojem podlake. Boja dlake švedskog laponskog psa je crne boje, do boje džigerice, dok boja dlake finskog laponskog psa itekako varira. Može biti crna sa žutim ili belim trbuhom, crna sa paležom, potpuno crna, prljavo bela, krem boja, žućkasto-smeđa sa belim trbuhom i mnoge druge forme. Laponski psi su verni, razigrani, vrlo bučni, privrženi i živahni. Nekada su korišćeni kao radni, da bi poslednjih decenija postali veoma omiljeni družbeni psi. Nisu mnogo agresivni i nepoverljivi, vrlo su prijateljski nastrojeni i druželjubivi, pa su stoga preorijentisani na onu drugu pomenutu svrhu. Vrlo su izdržljivi i otporni, dosta zahvalni za gajenje, ali spadaju u retke rase. Pored Skandinavije, prisutni su još u Kanadi, Nemačkoj i Velikoj Britaniji, gde postoje udruženja ljubitelja ovih pasa. Zdravi su i otporni psi, ne zahtevaju naročitu negu, osim redovnog gruminga - šišanja, češljanja i četkanja dlake. Izvorno su korišćeni kao pastirski psi, za čuvanje stada irvasa i ovaca, kao i za lov na razne vrste sitne divljači.